Waarom het eind augustus begint te knagen

Bijna iedereen kent dat gevoel in de laatste dagen van augustus. Meestal waait het over zodra je weer in het ritme zit. Soms niet. Dit stuk gaat over het verschil, en over wat je met dat verschil kunt.

Rust laat zien wat drukte verbergt

Tijdens een werkjaar houdt de agenda je overeind. Je gaat van het een naar het ander, en zolang je in beweging bent voel je niet zo goed hoe zwaar het is. Pas als alles stilvalt, komt het naar boven. Daarom is de vakantie voor veel mensen geen rustpunt maar een spiegel. De eerste dagen slaap je bij. Halverwege wordt het stil. En in die stilte hoor je opeens de vraag die je in maart hebt weggeduwd: wil ik dit nog? Dat is geen zwakte en het is ook geen ondankbaarheid. Het is informatie. Het lichaam en het hoofd hebben geen ruimte gekregen om iets te zeggen, en nemen die ruimte nu je hem geeft. Voor wie bidt is die stilte vaak dubbel ongemakkelijk. Je hebt tijd, en juist dan blijkt hoe lang je het gesprek hebt uitgesteld. Dat hoeft niet meteen ergens toe te leiden. De vraag hardop durven stellen is al iets.

Vakantiekater of een echt signaal

Een vakantiekater duurt kort. Je ziet op tegen de eerste werkdag, de wekker valt tegen, en na een week of twee ben je terug in je ritme en denk je er niet meer aan.

Het is waarschijnlijk meer dan dat wanneer je merkt dat het gevoel al voor de vakantie speelde, en dat twee weken vrij het niet heeft opgelost. Wanneer je moe terugkwam van je vakantie. Wanneer je in juli precies hetzelfde dacht als in januari. Of wanneer je jezelf hoort zeggen dat het na de zomer wel beter wordt, en je dat vorig jaar ook zei.

Dan gaat het niet over vermoeidheid maar over richting. Daarover lees je meer in christelijke coaching bij werk en loopbaan. Gaat het vooral om uitputting en het gevoel dat je op je tandvlees loopt, dan is christelijke coaching bij burn-out een betere ingang. En blijft je hoofd maar draaien over wat komen gaat, dan sluit coaching bij angst en piekeren beter aan.

Wanneer je niet bij een coach moet zijn

Er is een grens, en die willen we hier eerlijk benoemen. Slaap je al weken slecht, eet je nauwelijks, kom je je bed moeilijk uit, of zakt de moed je in de schoenen zonder dat er iets is gebeurd, dan is dat geen naseizoen. Ga dan eerst naar je huisarts. Hetzelfde geldt als je gedachten hebt over er niet meer willen zijn. Bel dan je huisarts, ook buiten kantooruren via de huisartsenpost, of 113 (0800 0113, dag en nacht bereikbaar). Een coach werkt met wat je wilt bereiken. Bij klachten die je functioneren aantasten hoort iemand anders aan zet te zijn. Een goede coach zegt dat ook, en verwijst door. En voor wie daarmee worstelt: bidden en hulp zoeken sluiten elkaar niet uit. Naar de huisarts gaan is geen gebrek aan vertrouwen. Wie ergens aan onderdoor gaat, hoeft dat niet in zijn eentje vol te houden om het geestelijk goed te doen.

En voor ouders begint er nog iets

Eind augustus is niet alleen jouw start. Er ligt ook een kind dat de nacht voor de eerste schooldag niet slaapt, een puber die naar de brugklas gaat, of een gezin dat na een zomer van veel samen zijn weer moet wennen aan vier verschillende ritmes. Dat vraagt van jou precies in de week dat je zelf het minst hebt. Twijfel over hoe je dat doet, hoort erbij, en het zegt niets over of je een goede ouder bent. In christelijke coaching bij opvoedvragen staat waar je dan aan kunt denken.

Een nieuw seizoen is een echte kans, geen goed voornemen

In september beginnen scholen, verenigingen en veel kerken opnieuw. Dat maakt het een van de weinige momenten in het jaar waarop verandering niet gek is. Je hoeft niets uit te leggen als je iets anders gaat doen: het hele land doet het. Dat is iets anders dan een goed voornemen. Een voornemen is een belofte aan jezelf, en die verslijt in februari. Een seizoenswissel is een moment waarop je omgeving meebeweegt. Als je iets wilt veranderen aan hoe je werkt, hoe je je week indeelt of waar je je tijd aan geeft, is de kans dat het lukt nu groter dan in maart. En voor wie gelooft: rust nemen is niet iets wat je verdient nadat het werk af is. Het staat in de scheppingsorde nog voor de eerste werkweek. Dat is geen argument om minder te doen, maar wel om te stoppen met denken dat je pas mag uitrusten als alles klaar is. Dat is het nooit.

Wat je deze week kunt doen

Begin klein en concreet. Schrijf op wat er precies knaagt, in één zin, zonder het meteen op te lossen. Vaak blijkt dan dat het niet je hele werk is maar één ding erin. Kijk daarna wat je zelf kunt veranderen en wat niet. Voor het eerste heb je meestal geen coach nodig, alleen een besluit. Voor het tweede is een gesprek nuttig, juist omdat je in je eentje geneigd bent te denken dat het aan jou ligt. Leg het voor aan iemand die je vertrouwt, en aan God als dat jouw manier is. Meestal wordt iets pas hanteerbaar als het de ruimte uit is. Weet je niet waar je moet beginnen, doe dan de keuzehulp. Een paar vragen over wat er speelt, en je ziet welke coaches daarbij passen. Of kijk gewoon wie er in jouw omgeving is. Bijna alle coaches bij ons bieden een gratis kennismaking, dus je kunt eerst rustig kijken of het klikt zonder dat het iets kost.

Ben je zelf coach? Dan is dit jouw drukste maand

Dezelfde beweging speelt aan jouw kant van de tafel. Terwijl jij nadenkt over je najaar, denken je toekomstige clienten na over het hunne. De vraag die zij eind augustus stellen, is precies de vraag waar jij mee werkt. Dat betekent praktisch drie dingen. Zorg dat op je profiel staat wat je in september daadwerkelijk aankunt, want niets kost meer dan iemand die contact opneemt en te horen krijgt dat er pas in november plek is. Schrijf in de woorden die mensen nu gebruiken, niet in vakjargon: iemand typt “ik zie op tegen september”, niet “losse-eindjes-integratie”. En zorg dat je bereikbaar bent, want wie in de laatste vakantieweek de moed verzamelt om te mailen, doet dat meestal maar één keer. Meer daarover staat in je coachpraktijk vindbaar maken en je eerste clienten vinden. En een laatste ding, omdat het bij dit seizoen hoort: een volle agenda is geen maatstaf voor of je goed werk doet. Wie zelf leeg begint aan het najaar, heeft in november niets meer te geven. Ook voor jou geldt dat rust vooraf komt, niet als beloning achteraf.